এটি আৰম্ভনি……………
“স্বৰ্গদেউ ওলালে বাটচ’ৰাৰ মুখলৈ
দুলিয়াই পাতিলে দোলা……………..”
মাটিৰ এজাক স্পন্দিত প্রতিধ্বনিৰ,
শইচৰ উৰ্বৰা গোন্ধৰ লগতে
আদিম এসোতা কেচাঁতেজৰ মানৱীয় অনুভূতিৰ………..
ডাছ কেপিটেলৰ বুকুৰ পৰা টানি অনা
চহা ঘামলগা এটি নোদোকা প্রতিশ্রুতিৰ…………….
এতিয়া স্বৰ্গদেউৰ সোৱঁৰণী আইৰ হাতনিপেৰাত,
আলঝেইমাৰ আৰু এটোপোলা মকৰাজাললগা আধৰুৱা সপোন !!!!
ঋতুটোৰ সেউজীয়াবোৰো লাহে লাহে ইটাৰঙী হৈছে…..
গছৰ তলিৰ সেই আদিম উৰ্বৰতা
তাকে দেখি প্রকৃতিৰ সন্তানপিয়াসী মন…………..
সকলোবোৰ এতিয়া
মুষ্টিমেয়ৰ চিন্তাৰ “লাহ-বিলাহ”………………
কংক্রীট নগৰীত নব্য আধুনিকতাৰ চিৎকাৰ,
পদপিষ্ট পৰম্পৰা !!!!!!!!!!
উস্ আয়ুসৰেখাদালো দেখোন চুটি হৈ আহিছে…………..
বেদব্রত(২৯/০৬/১৩)
No comments:
Post a Comment