মানুহৰ স্বাস্থ্যৰক্ষাৰ
এক অন্যতম সজুঁলি হ’ল এটি পৰিস্কাৰ পৰিচ্ছন্ন টয়লেট । আমি ভাৰতীয়ই অৱশ্যে টয়লেট বুলি
ক’লে সেই তিনি খন্ডত বিভক্ত “ইন্দিয়ান টয়লেট”কেই বুজো । কিন্তু অধিকাংশই এতিয়াও কামফেৰাৰ বাবে জাৰণি বা বাহনিৰ তললৈ
যোৱাৰ আমেজকণ এৰিব পৰা নাই । সেয়ে এতিয়াও স্বাস্থ্য বিভাগৰ “১২০০ টকীয়া চেনিটাৰী লেট্রিন”
এতিয়াও ফোচঁ ফোচাঁই থকা ঢোৰাসাপেই হৈ আছে আৰু সেই সাপৰ বিষ নাই বুলি জানি অধিকাংশই
বৃদ্ধাগুষ্ঠ দেখুৱাই আমেজকণ লৈয়েই আছে ।
আমেজ বুলি কোৱাৰো
কাৰণ এটা আছে- যেতিয়া সেইফেৰা লাগে তেতিয়া সকলো মানুহৰে বাকী সকলো ৰিপু, সকলো বৈষয়িক
সুখেই অসাৰ যেন লাগে । অলপ বেছি হ’লেতো বাকী সুখবোৰৰ প্রতি অসন্তুষ্টি মুখখনত প্রকাশ্যেই
ওলাই পৰে । আৰু লাজ বোলা বস্তুটোও ক’ৰবালৈ ঢাপলি মাৰে । মই এবাৰ আমাৰেই দূৰ সম্পৰ্কীয়
মানুহ এঘৰলৈ এসপ্তাহ মানৰ বাবে থাকিব গৈছিলো । ছমহীয়া পৰীক্ষাৰ পিছৰ ছুটি আৰু গাৱঁৰ
নৈসৰ্গিক দৃশ্যই মনতো কহুৱা তুলাৰ দৰে উৰুৱাই আছিল যদিও সেই নিৰ্দিষ্ট কামফেৰাৰ সময়ত
মনতো সন্ত্রাসিত হৈ উঠিল । ঘৰত “ইন্দিয়ান টয়লেটতেই” সৰুৰ পৰা অভ্যস্ত বাবে ৰাতিপুৱা
যেতিয়া হাতে হাতে মুখ কটা গিলানত পানী লৈ বাহনি বা জাৰনিৰ ফালে শোভাযাত্রা কৰা দেখিলো
তেতিয়া ভয়তে প্রমাদ গণিলো । কিন্তু উপাইটো নাই, মোৰ সমবয়সীয়া সম্পৰ্কীয় ল’ৰাটোৱে যেতিয়া
হাতত দুটা গিলান লৈ মোক ক’লে, “সোনকালে ব’লা, নহলে ভাল জাগা নাপাম” ; মই তেনে পৰিবেশতনো
কি ভাল হ’ব পাৰে সেইটো বুজি নাপালো যদিও পিছফালৰ ভৰ আৰু সেই সন্ত্রাসিত সময়ে মোক মন্ত্রমুগ্ধৰ
দৰে ওচৰৰ বাহনি খনৰ ফালে কুকুৰ দৌৰ মৰোৱালে । সেই এসপ্তাহৰ পিছত কামফেৰা কৰাৰ পিছৰ
আমেজতকৈ সেই ৰাতিপুৱাৰ স্থান দখলৰ যুদ্ধ, মুক্ত আকাশৰ খোলা বতাহে কঢ়িয়াই অনা কিছুমান
অবাঞ্ছনীয় শব্দ আৰু গোন্ধ, লগতে মহ আৰু ডাহঁৰ নিষিদ্ধ ঠাইত দিয়া মৰমৰ চুমাবোৰ এতিয়া
এটা “তিতা” আমেজ হৈ মনত আছে ।
কেইবছৰমান আগতে ঘৰলৈ
ৱেষ্টাৰ্ণ টয়লেট (Western Toilet) বা কমোড আহিল । মই এই নতুন সদস্যৰ লগত সহজ হ’ব পৰা
নাছিলো আৰু অ’ল্ড ইজ গ’ল্ড বুলি পুৰনা লগৰীকে সাৱটি আছিলো । এবাৰ ঘৰত ভোজ এটা হৈছিল
। কামফেৰাৰ বাবে “ইন্দিয়ান টয়লেট” বাহিৰত আছিল বাবে মাইকী মানুহবোৰক মায়ে ভিতৰৰ কমোডটোকে
ব্যৱহাৰ কৰিব দিছিল । এবাৰ বোলে এগৰাকী আহি মাক গোচৰ দিলেহি, “হেৰা এইটো ইমান ওপৰত
কিয় বনালাহে ? যিহে ওখ আৰু ভৰি দিবলৈও জাগা নাই, যেনে তেনে কাষৰ বেৰখনত ধৰিহে শান্তি
পাইছো” । পিছত বুঢ়া মানুহৰ দাতঁৰ দৰে লৰি থকা কমোডটো দেখি মনতে ভাৱিছিলো, “হায়ৰে ৱেষ্টাৰ্ণ
টয়লেট !!!! কিছুমান ক্ষেত্রত মানুহে সুবিধাতকৈ আমেজৰ কথাতহে বেছি গুৰুত্ব দিয়ে” ।
বেদব্রত(৩১/০৭/১৩)
No comments:
Post a Comment